zaterdag 15 augustus 2009

HÂLÂ GÖZLERiMiN ÖNÜNDE...


NE CABUK BÜYÜDÜN...

Bugün ne güzel agirladin beni evinde, " evinde " demek her ne kadar da kolay olmasada benim icin ama öyle.

Ne güzel vakit gecirdik, acikcasi vaktin nasil gectigini anliyamadik. Ben zamanin nasil bu kadar cabuk gectigini halen anlamis degilim ki toparlanayim. O kücük minicik kiz vardi az önce burada, önüne mutfak önlügü takip illâki bulasik yikamak isteyen, az önce buradaydi ama gitmis.

Herkes yaninda ama tek basinasin yinede. Ama güzel olan, kendinden emin. Kararlisin. Artik karar vermenin kararligi icindesin, zorlanmadan da aliyorsun alman gereken kararlari ne güzel.

Daha düne kadar tabagini sen uzatirken , simdi ben uzatiyorum tabagimi sana dogru. Sesin oturdugun yeri sicacik dolduruyor. Her taraf simsicak.

Nasilda gecmis zaman ama olsun ...ne güzel geciyor...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten